Drova: Forsaken Kin otrzymała niedawno polską wersję językową. Twórcy pragnęli odwdzięczyć się w ten sposób za niebywałą popularność, jaką swego czasu zyskał u nas ów niepozorny „indyk”. Tytuł przebił się na czołówki branżowych mediów głównie za sprawą licznych nawiązań do nieśmiertelnego Gothika. Spóźnialscy mojego pokroju mogą sobie zadawać pytanie, czy cały ten szum miał uzasadnione podstawy, czy też wynikał z przypływu nostalgii i parcia na chwytliwe nagłówki.
Jednym z największych problemów rozbudowanych cykli fantasy jest wtórność. Kiedy musisz napisać trzydziestą książkę w tych samych, ograniczonych ciasnymi ramami realiach, niełatwo wydusić z siebie coś oryginalnego. W rezultacie czytelnik odczuwa coraz większe znużenie, aż wreszcie odchodzi, szukając świeżych wrażeń gdzie indziej. Powyższy schemat idealnie opisuje moją relację m.in. z Uniwersum Metro 2033. (...) Warhammer, o dziwo, skutecznie unika podobnego losu. Choć mam już na koncie ponad 20 „staroświatowych” powieści, następne wciąż potrafią mnie jeszcze czymś zaskoczyć.
M. John Harrison to szalony oryginał... człowiek obdarzony wizjonerską wyobraźnią i nadzwyczaj utalentowany pisarz – Clive Barker
Harrison to jeden z największych współczesnych pisarzy zajmujących się fantastyką. Nie, zaraz, to jeden z największych współczesnych pisarzy. Kropka. - Katharine Kerr.
Nikt nie potrafi używać słów tak, jak M. John Harrison. One mu po prostu ufają. We wszystkich opowieściach o Viriconium można poczuć zdumiewającą głębię i poetyckość. - Michael Marhsll Smith.
Fakt, że M. John Harrison nie został laureatem nagrody Nobla dowodzi ostatecznej degrengolady literackiego establishmentu – China Mieville
Perski poeta Rumi napisał „Jeśli chcesz, by cię ktoś przytulił, otwórz swe ramiona”. O pisarstwie M. Johna Harrisona można powiedzieć prawie to samo: „Jeśli chcesz dać się oczarować, otwórz swój umysł – Jonathan Carroll
M. John Harrison urodził się w 1945 roku. Jego pierwsze opowiadanie ukazało się w 1966. Pod koniec lat sześćdziesiątych dwudziestego wieku związał się z magazynem „New Worlds”, którego redaktorem naczelnym był wówczas Michaela Moorcock. Harrison przez jakiś czas pracował w tym piśmie jako redaktorem literackim tego pisma. Pierwszą jego powieścią, jaka ukazała się drukiem była „The Commited Men” (1971). Pierwszym natomiast utworem o Viriconium było „Pastelowe Miasto”. Do Miasta powracał kilkakrotnie na przestrzeni całych lat osiemdziesiątych. Piąta książka - „W Viriconium” - znalazła się w gronie kandydatów do nagrody dziennika Guardian za najlepszą powieść SF/F, a jego szósta zdobyła nagrodę Boardmana Taskera w 1989. W 1999 roku M. John Harrison został wyróżniony nagrodą Richarda Evansa. Pisuje dla kilku czasopism, w tym do „Spectatora” – jest także recenzentem literackim Timesa.
M. John Harrison nie należy do najbardziej rozpoznawalnych autorów w naszym kraju. Nic zatem dziwnego, że na pierwsze wydanie space opery Brytyjczyka zatytułowanej Urządzenie Centauryjskie trzeba było czekać przeszło pół wieku.
Jeśli dokonasz zakupu z powyższego linku, możemy otrzymać niewielką prowizję.
John Truck z pozoru był tylko kolejnym szemranym kapitanem statku kosmicznego. Handlował narkotykami, gdy mógł je dostać, a kiedy ich nie było, przewoził inne towary. W rzeczywistości był jednak ostatnim z Centauryjczyków – choć tylko półkrwi – i w związku z tym jedyną osobą zdolną uruchomić Urządzenie Centauryjskie, rozumną bombę, która mogła być kluczem do rozstrzygnięcia okrutnej kosmicznej wojny.
Książka nie posiada jeszcze własnego opisu.
Książka nie posiada jeszcze własnego opisu.
