Rafał Dębski

Biogram

Fantastyka - Autor - Rafał Dębski

Rocznik: 1969, zodiakalny bliźniak
Wykształcenie: psycholog
Zawód wykonywany: jak wyżej
Lubi: ludzi, smoki, elfy, krasnoludy, trolle, gobliny itp.
Nie lubi: swojej pracy (bardzo!)
Zainteresowania: między innymi fechtunek bronią białą wszelkiej maści, astrofizyka, historia (szczególnie okres monarchii wczesnopiastowskiej). Podziela też, niestety, główną pasję większości obywateli naszego pięknego kraju - surwiwal po polsku, czyli jak dożyć do pierwszego nie napadając na bank.
Poglądy polityczne: bardzo sprecyzowane i bardzo typowe: nie cierpi polityki i polityków (tym bardziej, że miał nieszczęście paru poznać osobiście).
Ulubieni pisarze: Karol Bunsch, Antonii Czechow, Aleksander Puszkin, Jarosław Haszek, Stanisław Lem, Kir Bułyczow i wielu, wielu innych.
Ulubiony sposób spędzania wolnego czasu: wolnego czasu zasadniczo brak.

Niektórzy twierdzą, że typowy z niego wiking - wredny i nerwowy, a jednocześnie można na nim polegać - na ogół jest uczynny i lojalny, co więcej - potrafi zdobyć się na uprzejmość, a podobno chwilami bywa nawet uroczy, w co jemu samemu raczej trudno uwierzyć. Zadowolony mąż swojej żony, istoty słodkiej, aczkolwiek nie bezwolnej, obdarzonej naturą buntowniczą i dużą inteligencją, co dla mężczyzny zawsze stanowi ogromne wyzwanie. Ojciec dwójki dzieci płci obojga. Piotr (pierworodny) jest jego pustynnym sokołem, Basia źrenicą duszy.
Debiutował w 1998 roku w "Nowej Fantastyce" opowiadaniem Siódmy liść. Potem usiłował współpracować z "Feniksem" oraz "Magią i Mieczem". Usiłował, bo oba pisma padły dość szybko jedno po drugim, zamieściwszy raptem trzy jego teksty. Potem rzucił się w objęcia "Science Fictio" (obecnie "Science Fiction Fantasy i Horror"), drukował także w "Gazecie Rycerskiej" i paru innych pismach niekoniecznie związanych z fantastyką. W 2005 roku, po przebyciu najeżonej cierniami drogi, doczekał się debiutu powieściowego w postaci książki Łzy Nemezis.

Pod lupą

Fantastyka - Pod lupą - Wilkozacy. Krew z krwi - Rafał Dębski - Recenzja Fantastyka - Pod lupą - Wilkozacy. Krew z krwi - Rafał Dębski - Recenzja

Wilkozacy. Krew z krwi - Rafał Dębski - Recenzja

Rafał Dębski to autor m.in. Łez Nemezis, Czarnego Pergaminu, czy Kiedy Bóg Zasypia. W roku 2010 ukazała się jego pierwsza powieść osadzona w realiach, w których dotychczas prym wiódł Jacek Komuda, zatytułowana Wilkozacy. Wilcze Prawo. Ciepło przyjęta przez czytelników, dwa lata później doczekała sie kontynuacji, która podejmuje wątki bezpośrednio po jej zakończeniu.


Kupuj bez DRM na GOG.com!

Jeśli dokonasz zakupu z powyższego linku, możemy otrzymać niewielką prowizję.

Bibliografia

Antologia opowiadań fantasy o tematyce słowiańskiej. Silne bohaterki kobiece w różnorodnych, często zaskakujących odsłonach słowiańszczyzny. Będzie można w niej spotkać zarówno współczesne szeptuchy, szamanki, demonice i boginki, jak i ich wcześniejsze wcielenia – sprzed wieków. Czytelnicy będą mieli okazję wrócić do znanych już bohaterów z bestsellerowych książek, które już zdążyły podbić ich serca, jak i poznać zupełnie nowych.

Po niespełna trzydziestu latach od krwawego buntu palatyna Awdańca kraj znów pogrąża się w wojnie domowej. Tym razem młodsi bracia powstają przeciwko seniorowi i zmuszają go do ucieczki. Władysław, zwany później Wygnańcem, znajduje schronienie w Saksonii. Lecz nie dane mu jest zaznać spokoju. Krew i cierpienia, którymi w przeszłości nasiąkła ta ziemia wracają, aby upomnieć się o swoje.

Drugi tom trylogii fantasy dla młodzieży, autorstwa znanego pisarza Rafała Dębskiego.Pełna śmiertelnych niebezpieczeństw wyprawa, której celem jest ocalenie życia najbliższych i walka z szerzącym grozę stworem, porywającym ludzi Evah podejmuje dalsze wysiłki, aby odnaleźć gniazdo Żelaznego Kruka, jednak droga do celu jest jeszcze długa i najeżona przeciwnościami. Nasz bohater zyskuje nowych towarzyszy – tajemniczego katowskiego mistrza, równie tajemniczą dziewczynę oraz brata samego księcia Berwen.

Mroczna broń na mroczne czasy Czasem okrucieństwo władców sprawia, że nawet pięści najwierniejszych wznoszą się żądając sprawiedliwości. Skarbimir Awdaniec, oddany palatyn Bolesława Krzywoustego powstaje przeciwko władcy. Bunt to jednak zawsze pożoga, krew i zniszczenie. Wśród tego chaosu odradza się zapomniany Mrok. Zło tak przerażające, że nawet zaciekli wrogowie staną ramię w ramię, by walczyć w imię ludzi przeciwko pomiotom starej wiary.

Maszyny parowe i koniec świata, atomowa zagłada i sterowce, kryminał i przygoda, powaga i humor, wizjonerskie wizje i wirtuozerskie igranie z konwencjami – to wszystko, a także wiele innych elementów, które cenimy w opowieściach, znajdziecie w antologii Ostatni dzień pary II. Na liczący ponad 700 stron zbiór składa się 37 opowiadań w konwencji steampunkowej i postapokaliptycznej.

Kontynuacja powieści Światło cieni Ludzkość zawsze podejrzewała, że gdzieś we wszechświecie istnieją obcy. I zawsze przypominali oni w jej wyobrażeniach ludzi: latali podobnymi statkami, podobnie wyglądali, poruszali się, mówili. Nic bardziej mylnego. Pierwszy przekonał się o tym komandor Reuben Vaybar jeszcze na Cronnie, lecz ofiara złożona z życia nie zatrzymała intruzów.

Polska liże rany po pierwszym rozbiorze, a Sicz Zaporoska stoi u progu zagłady. Krwawa Katarzyna, przez Rosjan zwana Wielką, nie wybacza nigdy i nikomu. Nie daruje też Kozakom ostatniego powstania, wznieconego przez Jemieliana Pugaczowa. Lecz przede wszystkim nie daruje im umiłowania wolności. Bo Katarzyna to Rosja, a Rosja nie toleruje wolnej myśli i wolnej woli. W efekcie dzielni mołojcy oraz dawni konfederaci barscy muszą stanąć ramię w ramię przeciwko odwiecznym wrogom.

Skąd się wzięli Wilkozacy, wojownicy mogący przeistoczyć się w bezwzględnego drapieżnika? Ciężko chory Serhij Kostenko, były chorąży kozacki, wyrusza w poszukiwaniu ratunku dla siebie i przemienionej w Wilka żony. Być może droga do pustelnika zawiedzie go do źródła tajemnicy Wilkozaków i rozwiązania zagadki dziwnej słabości, która powoli go zabija. Pochylająca się nad Kozakiem kostucha łakomie spogląda również na butnego syna samego Hetmana Chmielnickiego.

.

Kiedy Bóg zasypia...ty nie zaśniesz. Do kartki ostatniej. Bo to krwawa opowieść o mechanizmach zdobywania władzy, o jej smaku, magii i zabójczym uroku. O mężach i kapłanach opętanych żądzą władania życiem, majątkami, myślą, mową oraz uczynkami naszemi... Kiedy Bóg zasypia słychać lament nieszczęśników rozszarpywanych przez strzygi, ożywieńców, dziwożony i południce, które prócz ciała wyżerają i duszę.

Strony: 1 2
Dołącz do nas na Facebooku! Dołącz do nas na Facebooku!
Dołącz do nas na Twitterze! Dołącz do nas na Twitterze!
Dołącz do nas na Twitterze! Zasubskrybuj informacje z Enklawa Network w Google News!