Tytuł wydanego kilka tygodni temu Lords of the Fallen może budzić pewne zamieszanie. W 2014 roku swą premierę miała bowiem zupełnie inna produkcja, pieczętująca się tym samym mianem. Również należała do cieszącego się niesłabnącą popularnością grona krewniaków Soulsów, ale zamiast bezmyślnie kopiować dzieła FromSoftware, starała się podejść do tematu na własny sposób. (...) Ja jednak nigdy wielkim fanem gier Japończyków nie byłem, zaś dzieło Deck 13 skradło mi z życiorysu ponad 20 godzin. Jak w tym kontekście wypada nowa wersja?
Sięgając po książkę o inkwizytorze ze świata Warhammera 40K, spodziewałem się schematycznej opowieści o zaślepionym nienawiścią fanatyku palącym całe osiedla w myśl zasady „zabij ich wszystkich, Imperator rozpozna swoich”. Dan Abnett udowodnił swym dziełem, że wysłannik Świętych Ordo nie musi wcale być szaleńcem sięgającym po broń, zanim skończy jeszcze zadawać pytanie.
Urodzony w 1976. Zapamiętale zamieszkuje w Krakowie. Tam też urodził się i w jakiś czas potem szczęśliwie ożenił. Ukończył studia filozoficzne i pracuje jako asystent na jednej z krakowskich uczelni. Ma dwa psy, wspaniałe gończe polskie o imionach Iona i Tara oraz żadnych kotów. Zadebiutował w roku 1999 opowiadaniem Kłopoty z błaznem. Po nim przyszły Pierwsza taka drużyna i Sny guślarza, wszystkie opublikowane przez „Nową Fantastykę”. Z czasem do trzech wymienionych opowiadań dopisał jeszcze kilkanaście i zebrał razem w zbiorze Ględźby Ropucha. W 2003 r. wydał Wichry Smoczogór, nagrodzone Śląkfą i nominacją do Nagrody im. Janusza A. Zajdla. Za kolejną opowieść o smoczogórskich góralach, Poszarpane granie, również nominowaną do Nagrody Zajdla, autor otrzymał kolejną Śląkfę. Opowiadanie Raport z nawiedzonego miasta, opublikowane w „Księdze smoków” (Runa, 2006) przyniosło mu kolejną nominację do Nagrody im. Janusza A. Zajdla. Za opowiadanie Miasto grobów. Uwertura z „Księgi strachu 2” (Runa, 2007) otrzymał Nagrodę im. Janusza A. Zajdla.
Piątek trzynastego nie musi być pechowym dniem. Nie dla tych, którzy sięgną po nowe wydanie powieści Wita Szostaka zatytułowanej Oberki do końca świata, które ukazało się właśnie dzisiaj.
Jeśli dokonasz zakupu z powyższego linku, możemy otrzymać niewielką prowizję.
Rumowiska to wiele strumieni, z których każdy ma swoje źródło. Jest opowieść o dziadku Tomaszu, podziemnym opozycjoniście i pośle, o tajemnicach babci Heleny i o ich wnuku. Jest opowieść o domu pełnym wspomnień, pamiątek, skrywanych sekretów i tajemniczych lokatorów. Jest opowieść o tym, o kim nigdy w rodzinie nie mówiono na głos.
Pieniądz napędza świat. Pieniądz nim rządzi. Pieniądz rządzi nami. Pobudza zmysły. Uzależnia. Ale jest niezbędny do życia. Daje wolność, radość, bezpieczeństwo. Choć sprowadza wojny i prowadzi do zbrodni. Stoi za najwspanialszymi dziełami ludzkości. Jednak zdarza się, że odczłowiecza. Tak było wczoraj. Tak jest dzisiaj. A jak będzie jutro? Najlepsi polscy pisarze i pisarki (m.
W Tarnowskich Górach pączkują niebezpieczne wytwory ludzkich myśli, pragnień i życzeń. Niebezpieczne sztuczne inteligencje sterują ludzkimi zachowaniami, spersonalizowane reklamy odbierają wolność, choć jednocześnie zapewniają perfekcyjną wykrywalność przestępstw. Od czasu do czasu mogą objawić się narcystyczne antyczne bóstwa. Słowem – dzieje się wiele. W trzecim tomie znajdziecie wszystko, czego czytelnicza dusza zabraknie – wysmakowany cyberpunk, SF w najlepszym wydaniu, szczyptę urban fantasy doprawioną odrobiną kryminału.
W Cudzych słowach Wita Szostaka siedem osób kreśli portret Benedykta. Z każdej opowieści wyłania się inny bohater. Czy twórca najoryginalniejszej z krakowskich restauracji, ukochany uczeń charyzmatycznego filozofa i kochanek dwóch niezwykłych kobiet to na pewno ta sama osoba? Cudze słowa uwodzą wizją śródziemnomorskiej wyspy szczęśliwej i krakowskich mglistych Plant, pachną świeżo pieczonym chlebem i pilawem z jagnięciną.
Każdy choć raz chciał odejść: zostawić wszystko, odwrócić się i zniknąć. Mateusz porzuca błyskotliwą karierę i zamieszkuje na dworcu kolejowym. Jego brat Błażej od dwudziestu lat nie wypowiedział ani słowa. Ale nic nie jest takie, jak się z początku wydaje. Dworzec Mateusza jest śródziemnomorską willą, zatopionym wśród beskidzkich lasów schronieniem dla ludzi i bogów.
Książka nie posiada jeszcze własnego opisu.
Pełna ciepła i humoru opowieść o przegranym życiu. Bartłomiej Chochoł wraca do swego domu, do starego mieszkania w krakowskiej kamienicy. Zastaje pustkę, kurz i przykryte prześcieradłami meble. Ludzie, którzy tu kiedyś żyli, dawno odeszli. Mężczyzna osiem razy rozpoczyna opowieść o swoim życiu, lecz za każdym razem tworzy inną historię. W jednej jest ostatnim królem Polski, w drugiej beztroskim dzieckiem, w kolejnych staje się bezdomnym, bohaterem narodowym, człowiekiem sukcesu i zgorzkniałym starcem.
„Dumanowski” to opowieść o fikcyjnym bohaterze narodowym, który żyje przez 123 lata rozbiorów. Jest sowizdrzałem i dandysem, weteranem i dziennikarzem, partyzantem i politykiem, pustelnikiem i mężem stanu. Losy ludzi, którzy spotkają go na swej drodze, potoczą się zupełnie inaczej, niż w znanej nam historii: Mickiewicz zostanie biskupem, Słowacki bankierem a Czartoryski księciem Krakowa.
Kamienica w Krakowie. Rodzina właścicieli odzyskuje kolejne mieszkania i łączy je w jeden wielki Dom – samoistny, wielopokoleniowy organizm pełen ukrytych przejść, wielkich sal i krętych schodów. Nowa sytuacja przemienia dotychczasowe relacje i ujawnia drzemiące w ludziach namiętności. Czy wszystkim jest z tym dobrze? Każdy coś przed kimś ukrywa i w tym niedostatku prawdy zaraża się skłonnością do mistyfikacji.
