Sonky

Wydaje mi się, że w tym wszystkim crunche, to akurat najmniej bolesna rzecz spotkałem się już i z mobbingiem, wyzwiskami, masowymi zwolnieniami, zwolnieniami, bo ktoś się żalił na przełożonego, zamknięciami firm, nepotyzmem. Niby nic i na pewno występuje to wszędzie, ale jakoś tak całkiem przypadkowo zawsze z gamedevem się kojarzą takie zachowania

Czyli się mylę. Mam wrażenie, że kiedyś było dużo więcej nowości, ale w takim razie zakładam, że to po prostu kwestia tego, że moje zainteresowanie spadło. Chociaż, o ile dobrze pamiętam, to wprowadzenie VATu te kilkanaście lat temu trochę pomieszało. Dziękuję, dziękuję, w takim razie już wiem do kogo uderzać po radę jak sobie radzić z więcej niż jedną kobietą w domu Wiem, wiem, widziałem nawet foteczki z gamescomu branża gamingowa jest bardzo... specyficzna. Chętnie by się człowiek wyrwał z tej patologii, ale kurczę, jakoś tęskno by było i w sumie co tu innego (zarobkowego) robić w życiu.

Duh, to już... 17 lat? Saga Rodu Windjammerów, od której zaczynałem swoją recenzencką przygodę, cały czas stoi w rodzinnej biblioteczce. Pamiętam, że tekst wysyłałem jako uczeń gimnazjum. No, może to był przełom gimnazjum/liceum, najpóźniej. Jeśli dobrze liczę, to będzie to jakieś 14 lat? Cholera wie, na pewno da się to sprawdzić, ale to pozostawmy na "osiemnastkę". Niestety, od dawna już udzielam się dużo mniej, niż kiedyś. Dorosłe życie kawał czasu temu uderzyło mnie z siłą pędzącego tramwaju i bardzo mocno namieszało w worku o nazwie: "Hobby, rzeczy do zrobienia i inne osobliwości". Część rzeczy odłożone na czas nieokreślony, a z częścią pogodziłem się, że nie uda się ich nigdy zrealizować. A że niedługo doczekam się najprawdopodobniej potomkini, to ponownie trzeba będzie się odnaleźć w drastycznie zmienionej rzeczywistości. I cóż, wstyd przyznać, Panie i Panowie, ale jakoś z worka wypadło "Czytanie". Nie bawi mnie to już jak kiedyś, a i mam wrażenie, że jakoś rynek podupadł. Mam tylko nadzieję, że to kwestia wypadnięcia z obiegu i nieaktualnych wiadomości, więc poprawcie mnie, jeśli się mylę. Chętnie poznam opinie ludzi, którzy są dużo lepiej rozeznani. Wracając do czytania. Paradoksalnie faktowi nie pomaga to, że koniec końców udało się zrealizować marzenie i tworzyć gry, a to drenuje ogrom energii, ale w zamian pozwala się kreatywnie realizować. A niestety, ale twórczej siły nie wystarcza mi na wiele więcej.

Eh, tak wszyscy zachwalają, że chyba sam się skuszę. Chciałem chociaż na kilka poprawek poczekać

O to to. Lajtowe Soulsy dla takich niedzielnych ziemniaków, jak my. Takich gier potrzeba więcej

Mi to tylko szkoda, że to bardziej przypomina Dark Souls 3.5, niż oryginalnego LotFa, którego bardzo lubię :< 

Jak @Mrozie mówi, że napisze w tym tygodniu, to napisze, nie trzeba przypominać co pół roku

W życiu, żadnych przecieków, oficjalnie było zasugerowane, że Remake wyjdzie po "czwórce"

Spokojnie, masz kilka lat

Wow, nie wiedziałem, że jest w ogóle coś takiego :O zawsze mnie zaskakuje, jak gry, które jeszcze niedawno (niedawno, prawda?) ledwo działały na komputerach, teraz śmigają na telefonach. Da się w ogóle w to sensownie grać czy to raczej ciekawostka? Jeśli miałbym podłączać klawiaturę i myszkę do telefonu, żeby grać w port gry, to wolałbym po prostu odpalić na PC

Neverwinter tak niesamowicie mnie wynudził, że nic już z niego nie pamiętam. I te walki, w trakcie których postacie się na siebie patrzyły i czekały, to były czasy

Chodzi mi o tą wypowiedź. Trochę tak jakby odgrzewali kotleta. Chociaż faktycznie chyba planowali dodanie nekromanty po premierze.

Dawno już wypuszczano trójkę, ale czy to nie było tak, że Blizz twierdził jakoby wszystko na temat nekromanty zostało już powiedziane i dlatego wprowadzono szamana?

Nie masz nieskazitelnego charakteru, przykro mi :|

Mrozie, proszę Cię, powiedz że żartujesz. Ta powieść to niewyobrażalna pomyłka. Nie lubię rozstawać się z książkami, ale to jest jedyne, co sprzedałem z biblioteczki. Brzydki ziomek rusza w pościg za Swoją Ukochaną, która go zlewa. I nagle ŁUBUDUBU, z mgły wychodzi trzech... delikwentów, których tak poruszyła ckliwa opowieść bohatera, że czynią go pięknym, silnym i zdrowym. Naprawdę chciałem to przeczytać, ale wymiękłem gdzieś przy snajperskich strzałach z łuku i zachwytach nad nieskazitelnym charakterem postaci. Już powieści o amerykańskim rycerzu były lepsze.