Zaginiona - Andrzej Pilipiuk - Recenzja - komentarze do artykułu

[Redakcja]

Andrzeja Pilipiuka, zwanego również Wielkim Grafomanem, nie trzeba nikomu przedstawiać. Jedni uwielbiają jego twórczość, a inni z równie wielką siłą nie cierpią. Chyba niewiele jest osób, w których dorobek tego niezwykle płodnego pisarza budzi tylko letnie uczucia.

Cały artykuł przeczytasz pod niniejszym adresem: Zaginiona - Andrzej Pilipiuk - Recenzja

[NoBieski1]

Pilipiuka przeczytałem w życiu tylko jednego szorta. Z Wędrowyczem, który pędził bimber w bańce na mleko, a sikający do niej krasnal cały samogon im zakwasił. Od tego czasu unikam tego autora i jego twórczości. Według mnie pisarz tym cyklem strzelił sobie w kolano, a próby udowodnienia (chyba bardziej samemu sobie), że potrafi napisać coś "wartościowego" budzą we mnie tylko politowanie. Miałbym do niego większy szakucen, gdyby szedł w zaparte i klepał ciągle nowe tomy Wędrowycza.

[NoBieski1]

Większy szacunek tam jest;-) Piszę z telefonu.

[Cursian]

A ja tam Wedrowycza lubie. Oczywiscie, ze to proste, ale takie ma byc. To tacy ksiazkowi Kiepscy - z pozoru tandeta, a w rzeczywistosci calkiem celna satyra. W mojej opinii trzeba byc bardzo inteligentnym, zeby napisac cos tak glupiego.

[Mrozie]

Wędrowycza czytałem tylko jednego, ale podobał mi się. Tak jak napisał Cursian, to taka nieskomplikowana satyra na polską wieś, czasem politykę, ale w wielu miejscach dość trafna. Prawdą jest jednak, że Pilipiuk operuje humorem, który niekoniecznie każdemu przypadnie do gustu.

[NoBieski1]

Wędrowycz to zło. Złooooooooo!

[Gamon]

Zgadzam się, okładka Zaginionej jest straszna, a i sama książka pozostawia sporo do życzenia. Autor mógłby wreszcie wziąć się za coś nowego, bo stęchlizna się zbiera powoli nad jego twórczością ;]