Kopenhaskie studio Campfire Cabal spisało pierwszy dziennik deweloperski Expeditions: Samurai, który poświęcono w całości warsztatowi scenarzystów. Twórcy tłumaczą w nim, dlaczego osią opowieści nie jest wcale William Adams, w jaki sposób ominęli motyw „białego zbawcy" i co sprawi, że tytuł hatamoto trzeba będzie sobie wyszarpać.
Każda gra z serii Expeditions zaczyna się od wyboru historycznej postaci-drogowskazu, której dokonania wyznaczają ramy całej przygody. Gdy zapadła decyzja o Japonii, wybór padł natychmiast na Williama Adamsa, między innymi dlatego, że jego losy spopularyzował „Shōgun". Anglik różni się jednak od Hernána Cortésa, Ragnara Loðbroka i Juliusza Cezara, na których opierały się Expeditions: Conquistador, Expeditions: Viking oraz Expeditions: Rome: nie był zdobywcą, lecz zwyczajnym pilotem i kupieckim żeglarzem.
Po rozmachu strategii i politycznych rozgrywek z Expeditions: Rome Duńczycy zapragnęli wrócić do kameralnego, przygodowego klimatu Expeditions: Viking. Dlatego sercem Expeditions: Samurai nie został sam Adams, a zmyślony kapitan Flynn oraz załoga jego statku.
Jeśli dokonasz zakupu z powyższego linku, możemy otrzymać niewielką prowizję.
Zaraz na starcie prac pojawiła się obawa przed wpadnięciem w schemat „białego zbawcy", w którym „oświecony" przybysz ratuje przedstawionych jako bezradnych tubylców. Zdaniem studia to nie tylko protekcjonalny frazes, ale i jawna nieprawda historyczna, bo prawdziwy William Adams nie miał żadnego realnego wpływu na wynik japońskiej wojny domowej. cRPG musi jednak dawać graczom poczucie sprawczości, więc scenarzyści stanęli przed zadaniem pogodzenia jednego z drugim.
Rozwiązaniem okazała się struktura opowieści. W pierwszym akcie gracze będą nikim: dla Japończyków niegodnym zaufania obcym, dla misji jezuickiej niebezpiecznym heretykiem. Przyjdzie im walczyć o przetrwanie własnej załogi i mozolnie zbierać sojuszników. Dopiero w drugim akcie bohater zwróci uwagę możnych i trafi do politycznych kręgów Osaki, a tytuł hatamoto wraz z władzą nad niewielką wioską przypadnie mu wtedy, gdy naprawdę sobie na niego zapracuje. Twórcy przyznają wprost, że w Expeditions: Rome awans na legata i dowództwo nad Legio Victrix przychodziły zbyt szybko i zbyt łatwo.
Sporo miejsca dziennik poświęca odgrywaniu roli. Rzymski arystokrata narzucał scenarzystom sztywne ramy, natomiast korsarz pozwala na znacznie więcej: obok stoika, dobrodusznego kompana i okrutnika w menu dialogowym znajdą się także bezczelny cwaniak, wyrachowany manipulant czy gorliwy protestant, który nie potrafi zdecydować, kim brzydzi się bardziej, papistami czy poganami.
Do serii wrócą również umiejętności postaci. Poza czwórką nastawioną na rozmowę (Perswazja, Władza, Manipulacja i Przenikliwość) sprawdzane bywają także Przetrwanie czy Majstrowanie, dzięki czemu dialog urasta do rangi pełnoprawnego narzędzia rozwiązywania zadań. Wiele misji będzie można zamknąć dyplomatycznie albo podstępem zamiast siłą.
Relacje z załogą oprą się na systemie Przychylności, najbardziej rozbudowanym w dziejach serii. Kompani będą zyskiwać i tracić sympatię w reakcji na słowa oraz czyny bohatera, a przekroczenie kolejnych progów zapewnić im konkretne bonusy, i to również wtedy, gdy progi okażą się ujemne. Zamysł jest prosty: opłacać powinna się każda interakcja z załogą, nawet ta polegająca na doprowadzaniu jej do szału.
Nie zabraknie również okazji do romansowania z każdym z ośmiorga towarzyszy, choć każde z nich będzie posiadać własne preferencje, dzięki czemu mają sprawiać wrażenie prawdziwych ludzi. Opcje romansowe zostaną wyraźnie oznaczone, udany flirt będzie wymagał dodatniej aprobaty, a pojedyncza wpadka nie zamknie drogi do związku. W trybie współpracy sytuacja może stać się jeszcze ciekawsza, bowiem zainteresowanie dwóch graczy tą samą postacią szybko przerodzi się w rywalizację.
Część historii Expeditions: Samurai będzie można poznać już 7 sierpnia 2026 r. Tego dnia produkcja Campfire Cabal zostanie wydana na Steamie w wersji z Wczesnym Dostępem.
