Drova: Forsaken Kin otrzymała niedawno polską wersję językową. Twórcy pragnęli odwdzięczyć się w ten sposób za niebywałą popularność, jaką swego czasu zyskał u nas ów niepozorny „indyk”. Tytuł przebił się na czołówki branżowych mediów głównie za sprawą licznych nawiązań do nieśmiertelnego Gothika. Spóźnialscy mojego pokroju mogą sobie zadawać pytanie, czy cały ten szum miał uzasadnione podstawy, czy też wynikał z przypływu nostalgii i parcia na chwytliwe nagłówki.
Fulgrim, Mechanicum, Tysiąc Synów i inne dzieła Grahama McNeilla symbolizują w moich oczach szczyty, na jakie potrafią wspiąć się książki ze świata Warhammera. Należą jednak do głównej odnogi Herezji Horusa, a ta słynie przecież z wysokiej jakości. Za sprawą słabiutkiego Władcy Ultramaru podseria Prymarchowie budzi we mnie zdecydowanie chłodniejsze uczucia. Ostatecznie postanowiłem dać cyklowi kolejną szansę, zakładając, że jeśli nawet pisarz pokroju McNeilla poniesie porażkę, pozostałe tomy sobie odpuszczę.
Gdy zapada zmrok, miasto układa się do snu. Jednak co ciekawsza część establishmentu dopiero się wtedy budzi…
Siedzący w swoim skromnym kantorku Kulawy chce tylko jednego: mieć święty spokój. Niestety, nie to jest mu pisane, gdy dwóch hersztów potężnych gangów rzuca się sobie do gardeł, a pradawna legenda o przeklętym skarbie z Siedmiu Wież ożywa dosłownie na jego oczach.
Dodajmy do tego chylące się ku upadkowi Cesarstwo, polityczne intrygi w Radzie Miasta, niewyjaśnione morderstwa i tajemnicze knowania…
A wszystko to od zmierzchu do świtu.
Oj tak. To będzie długa, pracowita noc.
Większość autorów trzyma się uniwersum, które pozwoliło im odnieść sukces, a także najlepiej odpowiada ich osobowości i zainteresowaniom. Niektórzy, jak Wiktor Noczkin, decydują się jednak czasem na zmianę. Czy psiarz znany do tej pory głównie z postapokalpisy poradził sobie w klasycznym świecie fantasty?
Jeśli dokonasz zakupu z powyższego linku, możemy otrzymać niewielką prowizję.
