Morrowind: Wszystkim nam brakuje szczęścia

[aniolbezserca]

Szczęście jest jedynym spośród ośmiu atrybutów, do którego nie przypisano żadnej umiejętności, ale nie oznacza to, że jego wpływ na rozgrywkę jest marginalny. Wręcz przeciwnie – Szczęście w pewnym stopniu wpływa na powodzenie większości testów – szansy na trafienie i uniknięcie ciosu przeciwnika, powodzenie rzucania zaklęć, otwierania zamków i rozbrajania pułapek, zaklinania przedmiotów, czy też warzenia magicznych mikstur.

Z uwagi na to, że Szczęście nie zostało przypisane do żadnej umiejętności jego podbijanie jest dość mozolne (przy awansie można podwyższyć ten atrybut tylko o +1). Jednak istnieje przedmiot, który znacząco może pomóc w rozwoju tego atrybutu – Puchar Goryczy, który jest strzeżony przez nieumarłych w ruinach kompleksu Ald Redaynia. Napicie się z tego pochodzącego od daedrycznego księcia Clavicusa Złośliwego artefaktu pozwala na podwyższenie na stałe najniższego atrybutu o 20 punktów kosztem obniżenia najwyższego o analogiczną wartość (niemniej nie da się z jego pomocą podbić atrybutu powyżej 100).

Należy mieć na uwadze, że wartości atrybutów są  weryfikowane w tej samej kolejności, w jakiej pojawiają się one na karcie postaci w menu. W związku z czym jeśli postać posiada kilka atrybutów o tej samej (maksymalnej/minimalnej) wartości – przedmiot zadziała na pierwszy znajdujący się na liście. Jednak dzięki magicznym sztuczkom gracz może mieć na to wpływ. Wystarczy tymczasowo podwyższyć/obniżyć zaklęciami, miksturami lub magicznymi przedmiotami wartości atrybutów, tak aby artefakt zadziałał na wybrane przez gracza atrybuty. Niemniej warto, dla bezpieczeństwa, przed użyciem tego przedmiotu zapisać wcześniej zapisać grę, by w razie czego móc wrócić wcześniejszego stanu.

Ponadto trzeba pamiętać, że Puchar Goryczy jest przedmiotem, który jest przydatny podczas realizacji zadań dla Gildii Wojowników i Gildii Złodziei, jednak można się bez niego obyć, aby sensownie rozwiązać konflikt pomiędzy organizacjami.

[Mrozie]

Ja zawsze starałem się rozwijać Szczęście na bieżąco - w miarę możliwości. Oczywiście najwięcej punktów inwestowałem w inne atrybuty, ale mniej więcej co 2-3 poziomy dorzucałem coś do puli Szczęścia. Z Pucharu Goryczy chyba nigdy nie korzystałem - -20 do głównego atrybutu skutecznie mnie odstraszało.

[aniolbezserca]

Tak jak pisałem - można manipulować to jakie atrybuty zostaną obniżone lub podwyższone.  Poza tym -20 go głównego atrybutu można odrobić  przeciągu 4 poziomów, a +20 do Szczęścia to kwestia wbicia 20 poziomów. Ja zawsze starałem się optymalizować efektywność awansów do tego stopnia, że siedziałem z kartką i ołówkiem by notować jakie atrybuty/umiejętności muszę jeszcze rozwijać. Szczęście rozwijałem dopiero na sam koniec, bo podbijanie Szczęścia z mnożnikiem +1 to marnotrawstwo jeśli można wbić do innej cechy +4 lub +5.

[Mrozie]

Ja nigdy nie byłem aż tak zdeterminowany, żeby rozpisywać to sobie z kartką i ołówkiem. Szczególnie, że progresja w Morrowindzie ma to do siebie, że bardzo szybko stajesz się niepokonanym półbogiem i nigdy nie czułem potrzeby, by szczególnie długo zastanawiać się nad rozwojem tych, a nie innych atrybutów.

I tak, można trochę zmanipulować statystyki, żeby Puchar Goryczy zadziałał na korzyść gracza, ale... raz jeszcze, nigdy nie czułem takiej potrzeby, bo przeważnie zanim dotarłem do Ald Redayni, to byłem już praktycznie niepokonany.

[aniolbezserca]

To wszystko prawda. Podczas mojego podejścia po latach moja postać zanim wyszła z Balmory-Caldery miała +30 poziom, nieograniczone zasoby pieniężne, solidny zapas potężnych mikstur własnej produkcji i kupkę eobonowej/szklanej/daedrycznej broni, ale i tak od przypadkowych zbirów słyszała, że zginie w okropnych męczarniach

[Mrozie]

Przypadkowe zbiry były twarde, dopóki nie okazało się, że im też brakuje szczęścia.

[aniolbezserca]

Ponoć postać o odpowiednio wysokim Szczęściu jest nie do trafienia