Drova: Forsaken Kin otrzymała niedawno polską wersję językową. Twórcy pragnęli odwdzięczyć się w ten sposób za niebywałą popularność, jaką swego czasu zyskał u nas ów niepozorny „indyk”. Tytuł przebił się na czołówki branżowych mediów głównie za sprawą licznych nawiązań do nieśmiertelnego Gothika. Spóźnialscy mojego pokroju mogą sobie zadawać pytanie, czy cały ten szum miał uzasadnione podstawy, czy też wynikał z przypływu nostalgii i parcia na chwytliwe nagłówki.
Fulgrim, Mechanicum, Tysiąc Synów i inne dzieła Grahama McNeilla symbolizują w moich oczach szczyty, na jakie potrafią wspiąć się książki ze świata Warhammera. Należą jednak do głównej odnogi Herezji Horusa, a ta słynie przecież z wysokiej jakości. Za sprawą słabiutkiego Władcy Ultramaru podseria Prymarchowie budzi we mnie zdecydowanie chłodniejsze uczucia. Ostatecznie postanowiłem dać cyklowi kolejną szansę, zakładając, że jeśli nawet pisarz pokroju McNeilla poniesie porażkę, pozostałe tomy sobie odpuszczę.
Czy mariaż fantasy i science fiction może się powieść? Wielu pisarzy próbowało tego dokonać, choć z różnym efektem. Kolejną autorką, która podjęła się tego niełatwego przedsięwzięcia, jest Aleksandra Radlak. Jej Cynobrowe pola dzisiaj trafiły do księgarń.
Jeśli dokonasz zakupu z powyższego linku, możemy otrzymać niewielką prowizję.
Samotna matka z bliznami na ciele i duszy, głodna zemsty. Jednooki drwal udręczony osobliwą pamiątką po dziadku. Kochanka króla wprawiona w sporządzaniu trucizn. Niebieskoskóra gwiazda estrady o syrenim ogonie i wstrętnych zwyczajach. W smogu między czarnymi wieżowcami i w lasach wśród strzelistych szczytów – plątanina mostów utrudnia każdej z postaci drogę do domu.
